مطلب

خوب می دانیم که خانه با داشتن بخش های مختلف برای رفع نیازهای متفاوت ما طراحی می شود. این تقسیم بندی به صورت زیر انجام شده است:

• ورودی و راهروها
• نشیمن و پذیرایی
• آشپزخانه
• غذاخوری
• اتاق خواب
• رختشوی خانه
• کتابخانه و اتاق کار
• سرویس بهداشتی
• پارکینگ و انبار
• تاسیسات و موتورخانه

با وجود این که به صورت کلی خانه مکانی خصوصی محسوب می شود. در مقیاس کوچکتر فضاهای آن را می توان در سه دسته : خصوصی، نیمه خصوصی و نیمه عمومی و عمومی دسته بندی کرد.

از دید داخلی و خارجی ساختمان ورودی هر خانه ای باید به وضوح قابل تشخیص باشد و کاربر برای پیدا کردن آن نباید دچار سردرگمی شود. ابعاد فضای داخلی ورودی باید متناسب با مساحت کلی خانه، این قابلیت را داشته باشد که بتوان در دکوراسیون آن یک کفشکن و یا حداقل یک جاکفشی را جای داد. در شرایط ایدآل فضای ورودی به نحوی طراحی می شود که بتواند در همان ابتدا دسترسی به فضاهای عمومی و خصوصی منزل را تفکیک کند.

در طراحی داخلی خانه راهروها فضاهای ارتباطی‌اند که معمولا دارای عرض کمی هستند و متناسب با آن، طول زیادی دارند. مساحت راهرو ها و فضاهای دسترسی در خانه های مسکونی 10 تا 12 درصد از مساحت کل را شامل می شود. عرض راهروها نباید کمتر 1 متر و 20 سانتیمتر باشد و تا 1 متر 50 سانتی متر افزایش می یابد. این عرض با وجود دلایل خاص در طراحی می تواند بیشتر نیز باشد، اما باید این نکته را در نظر داشت که طول بیش از حد زیاد راهروها ناخوشایند خواهد بود.

بسته به شرایط و متراژ زمین، در بیشتر مواقع فضای نشیمن و پذیرایی منازل مسکونی امروزی با هم مشترک هستند. اما به صورت کلی در وضعیت ایدآل برای معماری داخلی فضاهای مسکونی، این دو فضا از همدیگر جدا هستند. اتاق پذیرایی فضایی عمومی و اتاق نشیمن فضایی نیمه خصوصی در خانه محسوب می شود.
فضای پذیرایی از مهمان بزرگ ترین بخش خانه است که کمترین استفاده از آن صورت می گیرد. بهترین نور را برای این قسمت از خانه در نظر می گیرند که معمولا این نور در ایران نور جنوب و جنوب شرقی است. در صورت امکان با وجود بازشوها و پنجره ها بهترین دید از فضای باز و حیاط خانه را برای این فضا تعیین می کنند. شومینه را در این بخش از خانه قرارداده و در صورت نیاز در ویلاها ارتباط مستقیم آن را به حیاط فراهم می کنند.